W „I Ifigenii” – re¿yserowanej przez choreografa, który pojawia siê na scenie – nie ma wcale tañca. To spektakl w pe³ni teatralny i zbudowany bardzo symetrycznie: s± tylko dwie miêsiste, fizyczne sceny. Scenografia ulega redukcji, tekst za¶ podlega rozbudowie - o spektaklu Tomasza Bazana w Teatrze Nowym w £odzi pisze na ³amach “Dwutygodnika” Anna Królica.
I Ifigenii Bazana">Skomentuj luty 5th, 2012
To my, „normalni widzowie”, jeste¶my obiektem analizy przeprowadzonej przez niepe³nosprawnego re¿ysera i aktorki. W teatralnym starciu „oni” wreszcie wygrywaj±, relacja si³y siê odwraca. „Ich” wypowiedzi nie da siê zbyæ lito¶ci± czy poczuciem ¿enady, etykiet± kiczu czy bana³u. Mog± w wyrazisty sposób wypowiedzieæ siê na temat swojej pozycji w spo³eczeñstwie - o W Przechlapanem, projekcie zrealizowanym przez Rafa³a Urbackiego w Instytucie Teatralnym, pisze na ³amach “Krytyki Politycznej” Witold Mrozek.
Skomentuj luty 5th, 2012
To zaproszenie do mojej przestrzeni, w której wolno¶æ tancerzy przeplata siê z obowi±zuj±cymi w niej regu³ami. Pewne rzeczy musz± wykonaæ, poniewa¿ ich o to proszê. Ale s± i takie elementy choreografii, w których maj± pe³n± swobodê. W przypadku kilku ostatnich przedstawieñ inspiracji dla naszej pracy szukali¶my w rekonstrukcjach starych baletów. Ale jednocze¶nie ka¿dy z moich tancerzy zapamiêta³ zupe³nie ró¿ne momenty z filmów, które ogl±dali¶my - z Raimundem Hoghe na ³amach “Dwutygodnika” rozmawia Anna Królica.
Skomentuj luty 5th, 2012
Pierwsza ods³ona Warszawskiej Sceny Tañca wcale nie napawa mnie entuzjazmem, bowiem nie umiem odpowiedzieæ sobie na pytanie: czy Warszawska Scena Tañca rzeczywi¶cie wp³ynie na zmiany w obszarze tañca? Czy jest tylko protez± prawdziwej sceny? Czy mo¿e rzeczywi¶cie uzupe³ni braki w polityce kulturalnej miasta wobec tañca i polepszy jego kondycjê, kszta³tuj±c i formuj±c ¶rodowisko wokó³ sceny. Jej aktualny model wcale na to nie wskazuje. Mo¿e wiec raz jeszcze trzeba przemy¶leæ jej ideê i cel? - pisze Anna Królica w “Didaskaliach”.
Skomentuj luty 5th, 2012
“Billy Elliot-paralita” - powiedzia³ o sobie drwi±co w jednym z wywiadów Rafa³ Urbacki, tancerz i choreograf, student krakowskiej re¿yserii. Jeszcze sze¶æ lat temu porusza³ siê wy³±cznie na wózku - dzi¶ tañczy na scenie, choæ nie ma czucia w nogach, którymi rusza. Wzruszaj±ca historia. Nic dziwnego, ¿e po warszawskich pokazach jego solowego spektaklu Mt 9,7 obieg³a telewizje i radiowe rozg³o¶nie - Witold Mrozek pisze o spektaklu Rafa³a Urbackiego.
Czytaj dalej Skomentuj luty 5th, 2012
Intymno¶æ filmu Wendersa osza³amia i równocze¶nie paradoksalnie bezlito¶nie obna¿a fenomen Tanztheater Wuppertal – wyolbrzymiaj±c wszystko i czyni±c niemal namacalnym. Nie umiem siê do tego zabiegu zdystansowaæ ani go oceniæ. Z jednej strony to zaspokojenie ciekawo¶ci, mo¿liwo¶æ wnikniêcia w materiê przedstawieñ, a tak¿e potwierdzenie znaczenia cia³a w spektaklach Bausch, przede wszystkim jego materialno¶ci. Z drugiej – to zdrada, upowszechnienie czego¶ bardzo intymnego - o Pinie Wima Wendersa pisze w “Dwutygodniku” Anna Królica.
Pinie Wendersa">Skomentuj luty 5th, 2012
Choæ daleka od popularnego ostatnio w tañcu otwartego autobiografizmu, Rekonstrukcja to wypowied¼ bardzo osobista. Nie mówi wprost o uczuciach ani nie odtwarza konkretnych wspomnieñ, jednak buduje wra¿enie uczestnictwa w momencie intymnym oraz konfrontuje go – w do¶æ poetycki sposób – z prac± cia³a - o nowym spektaklu Joanny Le¶nierowskiej w “Dwutygodniku” pisze Witold Mrozek
Rekonstrukcji Le¶nierowskiej">Skomentuj luty 5th, 2012
To jeden z najbardziej przejmuj±cych spektakli, o niebywa³ej sile oddzia³ywania, mimo ograniczenia do minimum ¶rodków scenicznych i choreografii. Swan lake. 4 acts Raimunda Hoghe nie ma w sobie lekko¶ci orygina³u ani ba¶niowego czaru. Od pocz±tku podstawow± zasad± jest tu redukcja. Ju¿ wybór tego mechanizmu odejmowania, oga³acania rodzi smutek. Minimalizm wzbudza nostalgiê za czym¶ minionym – za ¶wiatem, który nie przetrwa³ próby czasu -
- o spektaklu Raimunda Hoghe w “Dwutygodniku” pisze Anna Królica
Swan lake. 4 acts Hoghe">Skomentuj luty 5th, 2012
Bausch uda³o siê uchwyciæ, a pó¼niej odtworzyæ na scenie chwilê szczê¶cia. Do tej pory czê¶ciej pokazywa³a niespe³nione têsknoty, utajone pragnienia blisko¶ci. Rozczarowanie. W „Vollmond” najwiêcej emocji wi±¿e siê z rado¶ci±.
- o spektaklu Vollmond Tanztheater Wuppertal Pina Bausch pisze w “Dwutygodniku” Anna Królica.
Vollmond Tanztheater Pina Bausch">Skomentuj luty 5th, 2012
Nawet je¶li zakrojonym na szerok± skalê przedsiêwziêciom (jakim by³a premiera I przejd± deszcze) nie udaje siê sprostaæ wszystkim oczekiwaniom widzów, to i tak niezwykle wa¿ny jest fakt, ¿e Polski Balet Narodowy nie chce byæ muzealnym prze¿ytkiem i szuka dla siebie miejsca w wspó³czesnym ¶wiecie widowisk. Czy na scenie Teatru Wielkiego − Opery Narodowej wydarzy³o siê w ten premierowy wieczór co¶ wyj±tkowego? Jeszcze nie, ale mo¿liwe, ¿e wkrótce siê wydarzy. Potencja³ drzemie w zespole, a Pastor szuka nowych pomys³ów i rozwi±zañ - o spektaklu Polskiego Baletu Narodowego I przejd± deszcze w choreografii Krzysztofa Pastora pisze w “Kulturze Enter” Anna Królica.
Skomentuj luty 5th, 2012